در هر سیستم ساختی، عنصری هست كه نسبت به بقیه عناصر مشخص تر و ممتازتراست. این عنصر واحد ویگانه ، همان كل است که در مقابل سایر عناصر و اجزا(كثیر) قرار می گیرد. كل به واحد بودنش شناخته می شود و عامل اتحاد اجزاء و تشكیل سیستم است. كل درهر اثرهنری و معماری یک وظیفه نهایی برعهده دارد وآن به وحدت رساندن اجزاء است . کل یک بنا مانند مغزاست در بدن انسان ؛ یعنی همان عنصر همیشه واحدی که حاكم برعملكرد منظم بدن است ورهبروعامل هماهنگی میان بخش ها می باشد.
توجه به این نقش ، اساس متدولوژی طراحی معماری است. مصداق این چنین نظری را در قالب هنرهای مختلف و حتی معماری می توان یافت . مفاهیمی چون نقطه عطف یا عنصر حاكم در تركیب، محور اصلی در یك مجموعه معماری و قطب در یك بنای معماری هر كدام نمودهای نیاز یك مفهوم كلی هستند و جزء لاینفك معماری می باشند.