ندوه / نامه دانشگاهی و هنری

هنر برتر از طبیعت

طبیعت، کیفیت  (چگونگی) و همین طور حقیقتی است، که در ظاهر؛ حیات و ممات دارد. به زبان دیگر، تمامی اشیاء، در طبیعت  ترکیب و یا تحلیل می شوند. طبیعت، بسیار منظم و قانون مند است و اجزاء ، مراتب و شکل هایی که در آن یافت می شوند، در نهایت درجه کمال هستند، به طوری که به هیچ وجه، اجزاء طبیعت نمی توانند از نظم و ترتیب خارج شوند. تمامی اجزاء تحت قانونی کلی هستند که به هیچ وجه فراتر از این قانون نمی توانند عمل کنند. اما طبیعت از قوه شعور و اراده بی بهره است. مانند آتش، که طبیعت آن سوختن است، بدون شعور و اراده می سوزاند یا طبیعت آب، جریان داشتن است، بدون اراده و شعور جاری می شود. طبیعت آفتاب پرتو افشانی است و بدون اراده و شعور می تابد؛ و بخار بر طبق طبیعت خود، بدون شعور و اراده به بالا می رود. بدین ترتیب، تمامی کائنات، بر طبق طبیعت شان، از روی اجبار متحرکند و هیچ کدام، به صورت ارادی حرکت نمی کنند، مگر انسان. برای همین است که زیبایی آثار هنری به مراتب برتر از زیبایی های طبیعت است زیرا در پس آن اراده معطوف به خلاقیت انسان نهفته است.